Posts Tagged ‘Literacy’
අධ්යාපන කප්පාදුව හා රාජ්ය පවත්වාගෙන යාම
ශ්රී ලංකාව සාක්ෂරතාවය අතින් සැලකිය යුතු මට්ටමකින් ඉහළ ඇතැයි යන්න සාමාන්යයෙන් අප නැවත නැවත පාරම්බාන පුරාජේරුවකි. සංඛ්යාලේඛන වලට අනුව එම මට්ටම ජනගහනයෙන් 92%ක පමණ ස්ථානයක පවතී. දකුණු ආසියාවේ සාක්ෂරතාවයෙන් ඉහළම ස්ථානය අප ලබා ගන්නා අතර ආසියාවේද ලැයිස්තුවේ ඉහළම රටවල් කිහිපයට අයත් වේ. ඉතින් එම පද්ධතියට එරෙහිව ලිපියක් ආරම්භ කරන්නේ කුමටද? එක් අතකින් මෙම ලිපිය පද්ධතිය පෙරළා දැමීමකට වඩා පවතින පද්ධතියම යහපත් කිරීමට ඉවහල් විය හැක.
“අපිට බය වෙන්න දෙයක් නෑ, අපි උගත්!” කියමින් සැප පුටුවේ හාන්සි වීමට පෙර සිතා බැලිය යුතු එක් කරුණක් වේ. ඒ මෙම සාක්ෂරතාවය අර්ථ දක්වන ආකාරය පිළිබඳවයි. සාමාන්යයෙන් එය යම් කිසි වයස් සීමාවකදී ලිවීමට හා කියවීමට ඇති හැකියාව ලෙස ගෙන දක්වනු ලැබේ. ශ්රී ලංකාවේ මෙම වයස් සීමාව අවුරුදු 15 ලෙස ගනු ලැබේ. මෙය මෑතකදී දුටු මූලාශ්රයකින් ගත් අර්ථ දැක්වීමක් වන අතර ඉන්පසු මෙම වයස් සීමාව වෙනසකට භාජනය වූවා ද යන්න දැනට නොදන්නා කරුණකි. එම නිසා අපි මෙම අර්ථ දැක්වීම ගෙන එතැනින් ආරම්භ කරමු.
ලිවීමේ කියවීමේ හැකියාව අතින් අප සතුටුදායක තත්වයක සිටින බවට වාදයක් නැත. නිදහස් අධ්යාපන ක්රමය අනුගමනය කරමින් ඉතාමත් පිටිසර ගමට පවා රජයේ පාසැලක්, එක් අසතුටුදායක ගුරුවරයෙක්/ගුරුවරියක් පමණක් සිටියත්, ලබා දී ඇති නිසා කියවීමට නොදන්නා පරපුරක් පිළිබඳඅප බිය විය යුතු නැත. නමුත් ජීවත් වීමට මුදල් අවශ්යව ඇති අර්ථ ක්රමයක සෑම පුද්ගලයෙකුටම රැකියාවක නිරත වීම අනිවාර්ය වේ. අප ලබන ප්රාථමික අධ්යාපනයත්, ද්වීතීයක අධ්යාපනයත් රැකියා ඉලක්ක කරමින්, රැකියා කුසලතා වර්ධනය කිරීම වෙනුවෙන් ප්රධාන වශයෙන් කැපවිය යුතුය. තෘතීයික අධ්යාපනය රටක දැනුම් සම්භාරය වර්ධනය කිරීම සඳහා කැපවිය යුතු අතර දැනුම අළුතින් නිපදවීම එහි ප්රධාන අරමුණ විය යුතුය.
දැන් ඔබ දන්නා සාක්ෂරතාවයෙන් තෘතීයික අධ්යාපයකින් තොරව (අවුරුදු 15 දී තෘතීයික අධ්යාපනයක් ලැබීම විරලව සිදු වන්නකි) සාමාන්ය සැප පහසුකම් සහිතව පවුලක් නඩත්තු කර ගැනීමට සුදුසු වේතනයක් ලැබෙන රැකියාවක් ලබා ගත හැකිද?
මෙහිදී යමෙකුට තෝරා ගැනීමට විකල්ප දෙකක් ඇත.
- උසස් අධ්යාපනය ලබා ගැනීම සඳහා රජයේ විශ්ව විද්යාලයකට ඇතුළු වීම
- පෞද්ගලික විශ්ව විද්යාල හෝ වෙනත් මාර්ග වලින් උසස් අධ්යාපනයක් ලබා ගැනීම
රජයේ විශ්ව විද්යාල වලින් ඉතා අඩු මුදලකින් හෝ මුදල් ගෙවීමකින් තොරව සැලකිය යුතු ප්රමාණයක උසස් අධ්යාපනයක් ලබා ගත හැකිය. නමුත් රජය ඉදිරිපත් කරන හා නොකරන නොයෙකුත් හේතු නිසා රජයේ විශ්ව විද්යාලවලට ඔවුන් අර්ථ දක්වා ඇති පරාමිතීන් සම්පූර්ණ කල සිසුන්ට පවා ඇතුළු වීම මහත් තරඟයක් වී ඇත. සමස්ථ වශයෙන් සුදුසුකම් සපුරාලූ සිසුන්ගෙන් උඩින්ම සිටිනා 12%ක ප්රමාණයක් පමණක් සරසවියට ඇතුළු වන අතර අනෙකුත සිසුන්ට සුදුසුකම් තිබියදීත් වෙනත් විකල්ප කරා යොමු වීමට සිදු වී ඇත.මෙම වෙනත් විකල්ප ඉතාමත් මිල අධික වන අතර 22%ක් අන්ත දරිද්රතාවයෙන් පෙළෙන රටක එවැනි විකල්ප තෝරා ගැනීමට ඇති ශක්යතාවය පිළිබඳ බලවත් සැක පහළ වේ.
ඉහත සියළු දේ එක්තැන් වන විට රටක් තුල ඇති විරැකියාව එහි අධ්යාපනයේ ගුණාත්මක භාවය අනුව විචල්ය වන බව පැහැදිලි වේ. පවතින අර්ථ දැක්වීම් වලට අනුව වටිනා රැකියාවක් සොයා ගැනීමට උසස් අධ්යාපනය අත්යවශ්ය වේ. ඒ එහි ගුණාත්මක භාවයක් නිසා නොව ඉන් පහළ අධ්යාපනයක් සේවා යෝජකයින් පිළිගැනීමට සූදානම් නොමැති නිසා වේ. අනතුරුව උසස් අධ්යාපනයේ ප්රධාන කාර්ය වන දැනුම නිපදවීම අඩු ප්රමුඛතාවයකට වැටී දැනුම නැවත බෙදා හැරීමේ මධ්යස්ථානයකට පමණක් එය ශූන්ය වේ.
අධ්යාපනයේ ගුණාත්මක භාවය අප රට තුළ මෙතරම් අඩු මට්ටමක ඇත්තේ ඇයි?
ත්රස්තවාදියා
